Wannahaves

Zoals Doe Maar ooit zong: "we komen niks tekort, we hebben alles. Een kind, een huis, een auto en elkaar", heb ik het gevoel dat ik een gezegend mens ben. Eigenlijk heb ik alles wat ik nodig heb en bijna alles wat mijn hartje begeert. Toch moet een mens wat te wensen hebben, zeker in deze tijd van het jaar. Daarom maar een leuk lijstje "Wannahaves". Ik wil bij voorbaat mijn excuses aanbieden, hij is namelijk nogal schaamteloos :$

Nike FuelBand

De Nike+ FuelBand is echt zo'n gadget voor geeks die het sporten hebben ontdekt. Het is een armband die de hele dag bijhoudt hoeveel je beweegt en aangeeft of je je doel(en) gehaald hebt. Daarnaast kan ie ook gewoon de tijd aangeven.

Adidas MiCoach Heartrate sensor

Bij het rennen heb ik altijd mij iPhone met Runkeeper bij me. Tot op heden kan ik nog niet bijhouden hoe mijn hartslag verliep. Dat kan met de miCoach dus wel. Leuk toch ?

Bose A20

Nu ik eindelijk een "serieus vliegbrevet" heb, kan ik natuurlijk ook niet buiten een serieuze headset :) . De Bose A20 is wat dat betreft "de norm". Helaas merk je dat ook aan de prijs en daarom blijf ik nog even met mijn wat minder professionele headset vliegen.

Lightspeed Zulu II headset

Als alternatief voor de Bose is er nog een mooie headset op de markt; de Lightspeed Zulu II, die een paar honderd euro goedkoper is. Hij heeft ook actieve lawaaionderdrukking en nog wat leuke features, zoals Bluetooth.

Canon 7D Mk II

Ik ben al jaren de blije eigenaar van een Canon 30D camera, waarmee ik al heel wat foto's gemaakt heb. Ik merk dat ik nu soms tegen de grenzen van de camera aan loop en dan MOET je natuurlijk eigenlijk een nieuwe body hebben :P . De 7D MkII is dan wel een hele fijne keuze.

Canon 6D

Net toen ik dacht dat de 7D MkII toch ECHT mijn volgende camera moest worden, bracht Canon de 6D uit. Een echte full-frame camera met specificaties om de vingers bij af te likken. Deze camera zal mijn lenzen echt recht doen, maar mijn spaarrekening wat minder.

Macbook Air

Niet veel mensen durven tegen te spreken dat de MacBook Air de meest sexy laptop op de markt is. Hij is ook meteen één van de duurste. Als je dus niet echt een goede reden hebt om hem te kopen (en wie heeft die nu?) EN als je hem niet kunt afschrijven op je bedrijf (dat zijn al meer mensen), dan komt het aanschaffen van zo'n ding er meestal niet van.

Apple TV3

Als je rondom in de Apple multimedia spulletjes zit, dan mag de Apple TV natuurlijk niet ontbreken. Helaas staat ie ook nog gewoon op de Wannahaves lijst!

Cirrus SR-22

Voor de ultieme Wannahave is sparen niet voldoende. Hier moet echt een hoofdprijs in een loterij aan te pas komen, maar dan heb je wel de natte droom van elke privépiloot.

En geef toe: het is wel echt de ultieme werkplek :)

Rotterdams Avontuur

Na een aantal jaren landen op allerlei "groene velden" vond ik het wel eens tijd om een keer op een gecontroleerd veld te landen. Ik was al eens met een Cessna vanaf Rotterdam meegevlogen, en via mijn (bijna) vaste vliegmaat kwam ik in contact met Marcel, een vlieger bij de Vliegclub op Rotterdam. Hij nodigde ons uit om eens naar Rotterdam te komen, en zo gingen we voorbereiden om die vlucht eens te maken. Via Facebook nam ik met Marcel alle procedures en mogelijk aanvliegroutes door, inclusief tips van de meester zelf.

Toen we op Hilversum vertelden dat we naar Rotterdam zouden gaan werden we vol ongeloof aangekeken. Dat zou wel heel duur worden!.

Na de verplichte formaliteiten vertrokken we. De reis ging onder de Schiphol CTR langs en dan langs de kust. Het plan was om met een HOTEL arrival aan te komen en dan aan de toren te vragen of we de nieuwe waterweg mochten volgen tot de Euromast en dan via DIRECT PAPA binnen te komen.

Toen we eenmaal langs de kust vlogen konden we ons gaan voorbereiden op de HOTEL arrival. Als eerste maar de ATIS uitluisteren....... Ehhhhh.... frequentie van de ATIS is 110.4....... Die hebben we niet op onze radio! Nou ja, dan maar braaf tegen de toren zeggen dat we geen ATIS hebben straks.

Boven de Maasvlakte contact opgenomen met Rotterdam Tower. Die moesten wel lachen en de controller gaf ons de ATIS info. Dat ging nog best snel, maar wat wel duidelijk was, was dat er een stevige crosswind stond. We kregen ook de vraag of we onze transponder aan wilden zetten. Maar wacht even.... die staat toch aan?? Kennelijk zag de toren onze transponder niet, en daarom kregen we geen toestemming om van de normale arrival route af te wijken. We maakten dus een normale HOTEL arrival. Het was nog even zoeken naar de juiste reportingpoints, maar uiteindelijk vlogen we in het circuit.

Daar kom je dan, voor het eerst aanvliegen op een vreemd veld, een circuit dat 300 voet hoger ligt dan "thuis", en berg crosswind en een ENORME asfaltbaan voor je neus. Het vergde nog best wat concentratie, en wat me het meest opviel was dat de kist zo lang bleef doorzweven. We schoten dus de eerste exit voorbij en dan is het nog best ver naar de volgende exit. De verkeersleider vroeg ons ietwat narrig om dan maar 180 graden te draaien op de baan en te backtracken en dan als een speer de baan te verlaten. Ik zag inderdaad al een kist klaar staan voor vertrek. Ik probeerde zo snel als mogelijk te taxien maar ik voelde al dat het vliegtuig lichter werd, dus maar een beetje gas terug ;)
De verkeersleider zei weer dat ik moest opschieten en ik dacht... als ik nog harder ga, stijg ik weer op!

Toen we de baan verlaten hadden gingen we naar het terrein van de Vliegclub, waar Marcel ons netjes op een parkeerplekkie loodste. Tijd voor een bakkie!
Daarna liet Marcel trots alle vliegtuigen zien waar hij mee vliegt. Da's een mooie verzameling daar in Rotterdam. Hij hielp ons nog even met het uitluisteren van de ATIS en daarna maakten we ons weer klaar voor vertrek.
Op zo'n echt veld gaat het er best officieel aan toe. Zo moest mijn passagier een officiele boardingpass hebben Ook de RT gaat in stappen. Netjes vragen of je je motor mag starten en of je mag gaan taxien. Toen we gingen taxien kwamen we een Transavia kist tegen. Da's best indrukwekkend, en je hoopt dat ie op tijd de bocht om gaat ;)

Na de run-up checks mochten we de baan op en dan valt je pas echt op hoe GROOT die is. Ik gaf gas en ik weet niet precies hoeveel baan we gebruikten, maar we gebruikten nog veel meer baan niet. Later hoorde ik ook van Marcel: "ik hoorde het toerental van de motor toenemen, maar toen ik keek hingen jullie al in de lucht!"

Daarna in een rechte lijn naar Hilversum gevlogen en nog flink nagepraat over deze ervaring. Toen we geland waren vroegen de mensen met enig leedvermaak in hun stem: "en, hoeveel landingsgeld was je kwijt??", maar dat viel dus reuze mee dankzij Marcel en zijn Vliegclub.

(de beelden volgen snel)

Rondje CTR

Ik had het er al zo lang over: Ik wilde nu eindelijk wel eens als PIC (Pilot In Command) door de Schiphol CTR vliegen. Hoewel ik mijn brevet nu toch al een paar jaar heb, is het er nooit eerder van gekomen. Nu ben ik het type vlieger dat ALLES tot 4 keer toe voorbereidt, dus ik had al bij verschillende instructeurs en collega-vliegers gevraagd waar ik precies op moest letten. Ik had ook in mijn flightplanningsoftware een mooie vlucht ingevoerd en daarna een flightplan gefiled.

Nu DACHT ik, toen ik het vliegtuig boekte, dat mijn (bijna) vaste vliegmaat Barry wel mee zou gaan, maar hij had iets anders leuks gepland staan voor het weekeinde. Geen probleem, ik had nog mensen zat op mijn lijstje staan die wel eens mee wilden. Een beetje bellen maar.....

Kennelijk valt het toch best tegen voor mensen om op korte termijn JA te zeggen tegen een gratis vluchtje. Toen schoot mij te binnen dat "die andere goeie vriend van mij" ook eens gezegd had dat hij wel weer eens in zo'n klein vliegtuigje wilde vliegen. Rob is captain op een B737 en heeft daarvoor op een B777 gevlogen. Hij heeft altijd de meest wonderlijk werktijden, dus het was helemaal niet zeker dat hij er wel zou zijn, maar.... HIJ KON!

Zaterdagochtend kwart voor 11 stond ik dus op Hilversum. De PH-4G3 stond al helemaal klaar voor me. Bij de toren nog even nagevraagd of ze konden checken dat mijn flightplan aangekomen was. Dat bleek het geval, maar we moesten het, eenmaal in de lucht, door Amsterdam Information laten activeren.

Dus de lucht in..... Rob had al een tijd niet meer in een klein vliegtuig gezeten, dus dat was even wennen. Hij had zijn camera mee om wat mooie plaatjes te schieten.

Vanaf Hilversum ben je in 2 tellen bij reporting point Victor, dus dat was nog best even opschieten met het radiowerk. Amsterdam Information gaf ons vast een transpondercode en ging navragen bij Schiphol of we mochten komen. HELAAS! we kregen geen toestemming. We besloten dan maar OM de Schiphol CTR te vliegen

We gingen dus eerst onderlangs (langs Vinkeveen, Wilnis, Alphen aan de Rijn richting de kust)

Toen we langs de kust vlogen, werden we opgeroepen door Amsterdam Information. Ze zagen ons op de radar gaan en vertelden dat ze nog even zouden vragen aan Schiphol Tower wellicht vanaf de andere kant de CTR mochten kruisen. Helaas, weer niet....

We maakten ons rondje gewoon af en toen we boven Amsterdam langs vlogen werden we wederom opgeroepen door Amsterdam Information. Ze waren aan het proberen of we de Amsterdam Sector in mochten, maar dat ging dus ook niet door.
Ik stond echt te kijken van zoveel proactiviteit en bereidwilligheid bij Amsterdam Information. Het mocht dan wel niet baten, maar toch een hele sympathieke actie.

We hebben dus maar wat leuke foto's gemaakt.

Van Amsterdam.

Van het KNSM-eiland, waar Rob vroeger woonde.

Van het Zeeburgereiland, waar Barry een huis bouwt.

Van Naarden-Vesting, gewoon omdat het er zo mooi uitziet.

Van Robs huis (nou ja, de hele wijk)

En van een blije piloot en "zijn" vliegtuig


Grotere kaart weergeven

Lekker weer mennen

Gisteren was het weer fantastisch menweer. Omdat Pandora na de winter nog geen nieuwe ijzers onder de hoeven heeft, konden we niet de weg op. We zijn dus naar de bak bij Willis vertrokken om daat lekker wat rondjes te rijden.

Het was de laatste weken wel te merken dat Pandora al een tijdje niet voor de kar gelopen had. Alles leek weer een beetje nieuw voor haar. Als de kar een tingeltje maaktje of als ik maar een beetje schoof over de bok ging ze al weer rennen.

Dat ging vandaag een stuk beter. Natuurlijk was alles nog eng, vooral als de kar erg hobbelde

Gitaar

Ik wilde al zo lang een muziekinstrument en ik had al bij verschillende mensen bijna verliefd met een gitaar zitten spelen, dus nu wist ik het zeker: ik wil een gitaar!
Ik realiseer me dat je op een leeftijd van 44 rijkelijk laat bent om te leren spelen, maar ik ga er toch maar aan beginnen. Ik zal waarschijnlijk geen Sultan of Swing meer worden, maar dat maakt de pret niet minder.

Vanochtend toog is dus met Mevrouw de Wolf naar de gitarenwinkel, want ik kreeg een gitaar kado van haar. De verkoper vroeg mij wat ik wilde, en ik had natuurlijk geen idee. Ik mocht op allerlei gitaren spelen, maar ja, wat doe je als je dat niet kunt ? Dan zoek je een mooie uit voor een redelijke prijs.

Deze is het geworden. Ik heb geleerd dat een gitaar vrouwelijk is, dus hier zie je haar.

Zie je de mooie maantjes op haar hals?

Er staat Luna op, zo noem ik haar dan ook maar voortaan. Ik heb al zoveel te onthouden.....

Ik denk dat Luna en ik nog veel plezier gaan hebben samen.......